Ik ben Paul Petersen, vader van een bovengemiddeld groot gezin, dat woont in een bovengemiddeld groot huis in Zutphen-zuid.
Ik ben opgeleid in de logistiek, en ik werk met veel plezier als inkoper.
Mijn vrije tijd besteed ik aan vrijwilligerswerk, computers en de krant lezen.
Wij zijn 20 jaar getrouwd, hebben 4 kinderen en wonen in ons vierde huis samen.

Ik ben Tineke Petersen, onderwijzeres op een kleuterschool.
Ik speel dwarsfluit, ben een enorme creatieveling met wel meer dan 10 hobby's.
Onze kinderen zijn: Sjaak, 16; Lotte, 15; Charles, 13 en Inge, 10.
Wij zijn een druk gezin, iedereen heeft wel zo z'n bezigheden en alles kan bijna altijd:
mee-eten, logeren, iemand ophalen of wegbrengen.
Ons ruime huis werd volgens mij maar voor de helft benut:
overal, overal spullen, post, kranten, kleren, dozen met speelgoed, ufo's (UnFinished Objects).

Dat wij gebruik maakten van The Get Organized Company betekent natuurlijk niet, dat we nergens goed in zijn,
integendeel, wij zijn in heel veel dingen geweldig.
Wij hebben ons in de voorbije 20 jaar ontwikkeld tot meesterlijke inpakkers: steeds vonden we een hoekje, waar nog iets bij kon.

• En ik ben er erg goed in, op een overvol aanrecht toch een gezonde maaltijd te bereiden.
• Met een hink-stapsprong in bed komen, dat doen we al jaren.
• Enthousiast aan allerlei dingen beginnen (maar ze niet afmaken)
• Dingen kwijt zijn op het moment dat je ze net nodig hebt, bijvoorbeeld notulen voor een vergadering, nét nog gezien en nu,
  om 5 voor 8, in geen velden of wegen te bekennen.
• Gewoon fluitspelen, terwijl er een grote strijk ligt, de afwas er staat, er gestofzuigd moet worden, en toch van dat fluitspelen genieten
• In een kwartier kunnen wij de kamer aan kant maken als er visite komt, maar vraag niet waar alles blijft:
  de strijkwas naar boven, op bed, de stapels kranten wegwerken, de stapel post en reclame zolang in een plastic tas op zolder zetten,
  en hem daarna gelijk weer vergeten.
• Smoezen verzinnen: "Ja, ik ruim dit nu niet op want morgen ga ik er mee verder" (voorbeeld: naaimachine).

Wij zijn niet goed in afmaken waaraan we begonnen zijn. Dat is een flinke valkuil.
Verder zijn we niet goed in nee zeggen en ook niet in delegeren.
En in ons ruime huis kregen we het niet voor elkaar de vierde kinderkamer in te richten.
Dat werd nodig toen ons derde kind naar de middelbare school ging.
De daarvoor bedoelde ruimte lag tot de nok toe vol met spullen.
Ook het halletje ervoor, onze slaapkamer ernaast, de trap ernaartoe, en de ruimte tussen die trap en de voordeur lagen vol.

Waarom hebben we niet zelf opgeruimd?
Met het opruimen zijn we best een aantal keer begonnen, maar beslissingen nemen is zóóóó moeilijk.
We hadden er eigenlijk geen goed plan voor gemaakt, en er geen weekenden of vakanties voor vrijgemaakt,
laat staan een zomervakantie. Achteraf denk ik dat daarbij het zicht op de goede afloop ontbrak.
De resultaten van die pogingen zijn we tegengekomen tijdens het werken met The Get Organized Company.

In de 7 dagen met The The Get Organized Company Company over de vloer is de achterstand van lang "niet opruimen" ingehaald.
Dat betekent alles, dat is de volledige inhoud van huis en erf, in één geconcentreerde actie uitsorteren.
Het belangrijkste is natuurlijk volledig, want met half werk schiet je niks op.
Dan begint het: pak het eerste wat je voet of hand tegenkomt, benoem het en zeg wat je er mee wilt doen:
gebruiken, bewaren, doorgeven of weggooien. De organizer geef het een voorlopige plek, in de vorm van een mandje.
Die mandjes worden aan het eind van de dag opzij gezet, zodat we weer kunnen slapen. De volgende dag beginnen we daar weer.
Alles valt steeds meer samen als een trechter in het goede bakje.

Zoveel dagen non-stop keuzes maken is een vermoeiende bezigheid, die pas voldoening begint te geven, als het eind in zicht komt.
Tot de leuke momenten reken ik die, waar ik profijt had van ons eigen denkwerk vooraf:
als je bedacht hebt dat je de Consumentengids alleen van de laatste drie jaar hoeft te bewaren, kun je alle oudere zonder omhaal opruimen,
zonder eerst jaarreeksen te hoeven completeren.
Iets dergelijks hadden we benoemd voor bijvoorbeeld nieuwjaarswensen en spoorboeken, maar nog niet voor liturgieën van kerkdiensten.
Verder zijn er ook heel wat leuke momenten, als je iets terugziet, waarvan je hoogstens nog wist, dat "het ergens moet zijn".
Soms heb je iets in handen, waarover beslissen moeite kost. Dan moet je daar bij stil blijven staan.
Soms kom je op gang en ga je beslissen zonder na te denken. Meestal gooi je dan te snel weg, je moet echt even stoppen.
Dan gaan de mandjes op de goede plek: ordner of doos. We hadden plek genoeg in alle opruimdingen.
Na al dat opruimen volgt het verdelen van de overgebleven bezittingen over de vele ruimte in het huis.
Dat is erg onwennig, want opeens hoef je iets niet meer een plaats te geven vanuit het oogpunt "anders ligt het in de weg".
Integendeel, het gaat om behouden bezittingen, waarbij een belangrijke overweging voor behoud steeds was, er iets mee te willen doen.

Dus je moet er wel bij kunnen…
Dan komt het plek geven in de dan lege kast of ruimte: een belangrijke en tijdrovende, maar heel leuke klus. Waar moet het?
Heb je het vaak nodig? Waar hoort het bij? Hoort het bij hobby of werk? Enzovoort.
En over de werktafel: moet die 10 of 40 centimeter van het raam af staan?
Dingen waarvan we ons de luxe nooit gaven of tijd hadden om daarover na te denken.

Het meest zichtbare gevolg van de operatie is, dat ons huis veel leefbaarder is geworden.
Dat wordt weerspiegeld in wat ik wil noemen het verminderde pakhuiseffect.
Daarbij moet je denken aan de omgebouwde, maar veel minder volle kast in de woonkamer, de piano die dicht kan,en ook open trouwens,
de lege vloeren overal. Alles heeft een plek gekregen: boeken, bladmuziek, laatjes.
Ook onze 4 kinderen hebben een dag of dagdeel met een organizer gekregen, waarin ze leerden hun kamer te organiseren.
Elke ruimte die klaar is krijgt een Grand Tour, waarin uitleg wordt gegeven door diegene die ingericht heeft, zodat iedereen weet waarom
iets waar ligt en het kan vinden of opruimen.

Ik wil ook nog iets kwijt over het aspect "vreemd volk over de vloer". Dat lijkt heel gevoelig, en is zeker afhankelijk van de insteek, die dat volk kiest.
Maar ten opzichte van het werk heb ik daar geen last van gehad; ik heb op voorhand niks te verbergen en "vreemde ogen dwingen"
is een bruikbaar en nuttig element in de hele operatie. Ook heb ik regelmatig ervaren, hoe nuttig en nodig, om niet te zeggen noodzakelijk het is,
dat iemand anders de grote lijn van het werk en de voortgang ervan in het oog houdt.
Als je dat er zelf bij moet doen, bij dat voortdurende en langdurige proces van keuzes maken, ben je gedoemd onderweg af te haken.
Ook ik heb het werken met The Get Organized Company als zeer positief ervaren. Zwaar, moeilijk, leuk, en steeds meer toe naar "Dit gaat lukken!".
De vierde dag was er echt een aha-moment: ik vond een onafgemaakte quilt en dacht: o, als ik de beschrijving nog maar kan vinden.
En natuurlijk vond ik die: in de kast bij de hobbyafdeling in de quiltmap.

Wat is er anders geworden na het volgen van de Get Organized Thuis Training®?
Nu herkennen we het, als er nieuwe, niet benoemde stapeltjes spullen ontstaan.
Dit herkennen bezorgt ons ook direct buikpijn, en dat is goed: het mag nooit meer zo worden als het tot juli 2003 was!
We delegeren: maak jij dit even schoon, ruim jij dat even op?
We doen veel meer van ons huishouden met elkaar, en we doen daarin enkele dingen, die we voorheen niet deden,
zoals het schoonhouden van "het erf", het op praktischer tijden legen van de afwasmachine, en het weer vullen natuurlijk.

We luisteren beter naar elkaar, waardoor we ook beter met elkaar praten.
We proberen gelijk op te ruimen, wat we gebruikt hebben.
We verzinnen een goede plek voor dingen die dat nodig hebben.
We zeggen niet meer overal ja op.
Wij zijn veranderd; dat ziet u niet, dat zit vooral tussen de oren.
We hebben onze kinderen op waarde leren schatten.
We hebben Charles’ slaapkamer met Charles opgeknapt en ingericht.
We hebben Sjaaks slaapkamer met Sjaak geverfd.
We hebben Inges slaapkamer met Inge geverfd en ingericht.
En dat alles, terwijl wij nooit iets aan ons huis deden.
Ik maak het aanrecht nu leeg, voor ik ga koken.
Waar we de hink-stapsprong (naar het bed) deden, staat nu een werktafel te wachten, tot er aan gewerkt gaat worden.
Wij zijn Organized People geworden.

Er zijn enkele taken overgebleven na de grote operatie:

• Het teruggeven van geleende spullen.
• Lege opruimmiddelen een goede bestemming geven.

Struikelblokken zijn voorlopig nog:

• Het verwerken van de post.
• De voortgang van het gewone in de gaten houden in ons drukke gezin.

Wat was ons doel en wat hebben we bereikt?
Ruimte in huis optimaler gebruiken - door de veranderde indeling prima gelukt.
Tijd besparen - "even" iets doen kan nu.
Geld besparen - om op te ruimen hoeven we voorlopig niks bij te kopen.
Betere hygiëne - onze hulp in de huishouding kan nu overál in huis hulpen!
Gelukkiger worden - we hebben opnieuw respect voor onszelf en voor elkaar.

't Gaat nooit meer zo worden. 't Gaat nooit meer zo worden.

Tineke en Paul